Sp.a-senator Guy Swennen heeft vrijdag vijf wetsvoorstellen gepresenteerd om het erfrecht te hervormen.

Vijf puur technische ingrepen in een domein van de wetgeving dat ver van sexy is en waar de meeste politici in een bocht omheen lopen wegens de ingewikkeldheid en de saaiheid. Toch is het maatschappelijk belang van het erfrecht en van de voorstellen van Swennen niet gering.

Van de zowat 150.000 Vlamingen die per jaar 'geroepen worden' tot een erfenis, vallen er 60.000 in ruzie, ruzies die vaak uitgroeien tot jarenlange vetes. Die ruzies kunnen het gevolg zijn van de keuzes die de erflater gemaakt heeft, maar al te vaak worden ze veroorzaakt door het erfrecht zelf. Dat dateert immers nog grotendeels uit de tijd van Napoleon en is dus wel heel dringend aan opfrissing toe.

En dat is wat Guy Swennen doet. Het maakt deel uit van het doel dat hij zich in de politiek heeft gesteld: de hervorming van het familierecht. Samenwonenden, afstamming, co-ouderschap, schuldloze echtscheiding en noem maar op, er is geen enkele hervorming in het familierecht in de jongste vijftien jaar die de advocaat uit Bilzen niet op gang gebracht heeft of waar hij niet minstens de hand in had.

En toch is er in diezelfde periode wat afgezeurd over de machteloosheid van het parlement. 'Het onevenwicht tussen de wetgevende en de uitvoerende macht' is al jaren een studiethema voor politieke wetenschappers, en is een bron van frustratie voor de parlementsleden zelf. Zo werd er de voorbije maanden op vrijwel alle parlementaire banken steen en been geklaagd over de technische werkloosheid waartoe kamerleden en senatoren veroordeeld werden door de aanslepende regeringsvorming.

Parlementsleden als Swennen bewijzen echter dat het parlement niet machteloos is, en dat je er wel degelijk zinnig werk kan doen. Kamerleden en senatoren zijn er immers niet alleen om op de stemknoppen te duwen die door hun partijleiding worden aangewezen. Zij zijn de wetgevers, ze kunnen zelf wetten maken en hoeven niet te wachten tot de regering dat voor hen doet.

Guy Swennen coöpteren in de Senaat is zowat de verstandigste beslissing die de sp.a-leiders genomen hebben in de nasleep van de verkiezingsnederlaag van juni vorig jaar. En dat betekent ook dat de gedreven familierechtspecialist die graag in de achtergrond werkt, nu voor het eerst in zeventien jaar parlementaire loopbaan in de oppositie zit. Hopelijk is de meerderheid straks, als zijn wetsvoorstellen behandeld moeten worden, ook verstandig genoeg om ze niet om die reden tegen te houden.

Bron: Het Belang van Limburg, 19 april 2008