Vrouwen zouden binnenkort in ons land discreet kunnen bevallen. Een wetsvoorstel in die zin werd gisteren ingeleid in de Senaat. Tegelijkertijd zou voor het kind toch de mogelijkheid gecreëerd worden om later in contact te komen met zijn of haar biologische moeder.

Vrouwen die op dit moment willen bevallen zonder dat hun naam op de geboorteakte komt, moeten daarvoor naar Frankrijk. Groot verschil tussen het anoniem bevallen in Frankrijk en het discreet bevallen dat in ons land zou ingevoerd worden, is dat bij onze zuiderburen geen enkel gegeven bewaard wordt. Op die praktijk is de laatste jaren veel kritiek gekomen omdat geboortemoeders en kinderen elkaar op geen enkele manier kunnen terugvinden. "Bij ons voorstel worden de naam en andere medische gegevens wél genoteerd", legt Patrik Vankrunkelsven (Open Vld) uit. Vankrunkelsven diende het voorstel samen met onder meer Guy Swennen van sp.a en Nahima Lanjri van CD&V in.

Die opgeslagen informatie blijft geheim zolang de moeder dat wil. "Maar als een kind de behoefte voelt om te weten wie zijn moeder is, wordt aan de vrouw gevraagd of haar naam mag bekendgemaakt worden. Weigert de moeder, dan zal er een bemiddelaar ingeschakeld worden, maar de finale beslissing ligt bij de vrouw zelf en zal gerespecteerd worden. Als de moeder inmiddels overleden is, moet ze op voorhand expliciet haar toestemming gegeven hebben om de geheimhouding op te heffen."

Doel is in de eerste plaats om drama's te vermijden waarbij vrouwen in het geheim bevallen en achteraf hun baby aan hun lot overlaten of erger. "Bovendien blijkt uit buitenlandse voorbeelden dat heel wat vrouwen, wanneer ze degelijk begeleid worden, toch beslissen om hun baby te houden", zegt Vankrunkelsven. "Pluspunt is sowieso dat vrouwen die ongewild een kind op de wereld zetten dat niet meer stiekem in risicovolle omstandigheden zullen moeten doen."

Campagne nodig

Gynaecologen reageren enigszins verdeeld op het voorstel. "Het is geen groot probleem", meent Prof. Dr. Bernard Spitz van het Leuvense Gasthuisberg. "Op dertig jaar tijd heb ik misschien twee keer een patiënte moeten doorverwijzen naar Frankrijk. In één geval mocht haar man niet weten dat ze zwanger was. Hoe je dat verborgen houdt, is mij nog altijd een raadsel. Nu, als er met dit voorstel pakweg drie vrouwen en kinderen per jaar geholpen zijn, is het natuurlijk al de moeite waard."

Volgens Spitz is het plan echter niet echt accuraat om de drama's met om het leven gebrachte pasgeborenen tegen te gaan. "Vrouwen die hun zwangerschap verborgen willen houden, zoeken geen hulp", zegt hij. "Ze leven in ontkenning en de vraag is dan maar of ze van deze optie zullen afweten en er gebruik van zullen maken."

Net daarom is voor het Prof. Dr. Wiebren Tjalma, gynaecoloog in het UZA, cruciaal dat er een uitgebreide informatiecampagne komt. "Dit systeem moet algemeen bekend raken", zegt hij, "Het moet op websites en via folders uitgelegd worden. Ik vind het alvast een goed voorstel. Goed voor de moeders omdat er een mogelijkheid komt om hun kind anoniem af te staan zonder vervolgd te worden - wat bijvoorbeeld niet mogelijk is met de vondelingenschuif - en goed voor de kinderen omdat ook met hun rechten rekening gehouden wordt."

De Morgen, 23/01/2009